سازي كه امروزه در دست عاشيق هاي آذربايجان ديده مي شود، ((ساز)) نام دارد و به ساز عاشيقي نيز معروف است. ظاهراً سازي كه اوزان هاي قديم (اجداد عاشيق هاي كنوني) مي نواخته اند، قوپوز يا چگور نام داشته است. اين كه آيا قوپوز، چگور و ساز يكي بوده اند، يا اين كه شكل ظاهري قوپوز و چگور دقيقاً چگونه بوده است، بر ما روشن نيست. مي توان حدس زد كه عنوان قوپوز مربوط به زماني است كه  عاشيق ها، اوزان ناميده مي شدند و با تغيير اين واژه، نام قوپوز هم به ساز تبديل شده است. برخي از عاشيق هاي متأخر، از جمله عاشيق قَشَم جعفري گاه از واژۀ قوپوز استفاده مي كردند. در ادبيات عاشيقي نيز گاه با عبارت هايي نظير اين عبارت كه واژۀ قوپوز در آن آمده است، مواجه مي شويم: ((اوزان در دستش قوپوز است و ميان مردم مي گردد)).

دريافت مقاله كامل